ZWANGER ZIJN

Er zijn mannen die zich zo verbonden voelen met hun vrouw en haar zwangerschap, dat ze dezelfde fysieke symptomen gaan vertonen als zij. Zo kan je ook als man last krijgen van ochtendmisselijkheid, gewichtstoename, wisselende emotionele buien, duizeligheid en pijn in je onderbuik. Voorheen werd dit altijd afgedaan als een psychische kwestie. De man zou zich dermate identificeren met zijn vrouw dat zijn lichaam haar zwangerschapsperikelen zou gaan imiteren.

Wetenschappelijk onderzoek heeft echter aangetoond dat deze verschijnselen wel degelijk ook een fysieke oorzaak hebben. Mannen blijken tijdens de zwangerschap van hun vrouw net als zij hormonale veranderingen te ondergaan die deze verschijnselen kunnen veroorzaken. Dit wordt wel het couvade-syndroom genoemd. Bij de ene man is dit echter sterker dan bij de andere. Deze hormonale veranderingen worden gestimuleerd door het gedrag en de feromonen (geurhormonen) van hun vrouw.

Deze situatie doet zich overigens maar bij een klein percentage van alle aanstaande vaders voor. Het betekent dus niet dat je minder betrokken bent bij de zwangerschap van je vrouw als je nergens last van hebt. Het hangt er volledig van af of je lichamelijk gevoelig bent voor deze stimulansen. Het zegt dus niks over je emotionele en psychische betrokkenheid.

Je kunt er zelf van alles aan doen om je betrokkenheid bij de zwangerschap te vergroten. Je kunt je in het onderwerp verdiepen en zoveel mogelijk informatie verzamelen over zwangerschap en baby’s. Zo weet je tenminste waar je vrouw het over heeft als ze praat over striae, primen, stuwing of berg. Bovendien weet je dan wat je ongeveer kunt verwachten in de maanden voor en na de bevalling.

Deze informatie kun je ook vergaren door mee te gaan naar de controles bij de verloskundige en naar de lessen van een zwangerschapscursus. De bezoeken aan de verloskundige zijn bovendien goed voor het versterken van de band met je kindje en je vrouw. Het is vaak een heel emotionele gebeurtenis om voor het eerst het hartje van jullie kindje te horen kloppen, of om zijn lijfje te zien op de echo.

De partneravonden op de zwangerschapscursus hebben dezelfde tweeledige functie. Ze geven je het gevoel dat je samen met je vrouw zwanger bent en je leert om contact te maken met de baby. Verder leer je tijdens de lessen vaak een aantal technieken om je vrouw bij te staan tijdens de bevalling. Daardoor kun je ook een actieve rol spelen bij het ter wereld brengen van jullie kindje.

Verder zijn er natuurlijk legio handelingen te bedenken om je vrouw bij te staan. Met name in de laatste maanden heeft ze het gewoon nodig om meer te rusten. Die gelegenheid krijgt ze als jij een groter deel van de normale (huishoudelijke) taken overneemt. Probeer niet te overdrijven. Het is natuurlijk niet nodig om haar alles uit handen te nemen, zeker niet als ze aangeeft dat ze zelf ook nog wel wat wil en kan doen.

Emotionele steun is misschien nog wel belangrijker dan het overnemen van taken. Dat betekent niet alleen dat je een luisterend oor en een stevige schouder moet bieden wanneer je vrouw dat nodig heeft. Het houdt ook in dat je met haar praat over wat jou bezighoudt, zodat zij ook weet wat er in jou omgaat. Zo kun je wederzijdse onzekerheden oplossen, elkaar steun en troost bieden, kortom, vrijwel alles doen wat er nodig is om ook tijdens de zwangerschap samen een hecht team te vormen.

Voor alle mannen die daarnaast ook nog heel concrete actie willen ondernemen en de behoefte voelen om de armen uit de mouwen te steken, is er natuurlijk de babykamer. Tijdens de zwangerschap zul je waarschijnlijk overvallen worden door een onverklaarbaar sterke nesteldrang, die je aanzet om te gaan schuren, zagen, timmeren en schilderen. Je rust pas als het behang op de muren zit, de kozijnen een frisse kleur hebben en het wiegje en de commode geïnstalleerd zijn.

Als je normaal niet zo'n klusser bent, kan dit voor je vrouw en buitenstaanders een erg grappig gezicht zijn om je ineens zo fanatiek te zien. Toch is het een heel nuttig instinct. Immers, het geeft je een rustig gevoel om te weten dat alles straks klaar is voor de baby. Daarmee geef je als het ware aan dat het kindje welkom is en komen mag. Verder is het natuurlijk dé manier om die negen maanden door te komen zonder tegen de muur op te vliegen van de zenuwen." [bron: Wij]